Rusałka żałobnik, czyli leśny motyl, zaobserwowana w Chęcińsko-Kieleckim Parku Krajobrazowym.

Wiosną, kiedy wzrasta temperatura, z zimowego snu budzą się dorosłe postacie (imago) jednego z najpiękniejszych polskich motyli – rusałki żałobnika.

Po zimowej hibernacji jej wygląd nie jest tak atrakcyjny, jak tuż po przeobrażeniu – intensywne letnie barwy są jeszcze wyblaknięte, a przecież posiada ciemnobrązowe skrzydła otoczone kremową otoczką z granatowo połyskującymi plamkami na skraju skrzydeł.

Spotkamy ją w lasach liściastych i mieszanych, zwłaszcza w brzezinach i lasach łęgowych w dolinach rzek.

Niektóre osobniki potrafią dorastać nawet do 90 mm rozpiętości skrzydeł, co czyni rusałkę jednym z największych motyli.

W przeciwieństwie do wielu innych gatunków motyli żałobniki praktycznie nie przesiadują na kwiatach. Od nektaru wolą soki drzew oraz fermentujące owoce.

Dawniej wierzono, że zimowanie tego motyla w domu oznacza śmierć któregoś z domowników.