W 1986 roku w południowej części województwa świętokrzyskiego utworzono następujące parki krajobrazowe wraz z otulinami: Nadnidziański, Szaniecki i Kozubowski Park Krajobrazowy.

Powierzchnia parków oraz ich otulin wynosi 85.598 ha (powierzchnia parków - 40.692 ha, powierzchnia otulin - 44.906 ha), w tym:

• Nadnidziański Park Krajobrazowy o powierzchni 23.164 ha, z otuliną o powierzchni 26.011 ha,
• Szaniecki Park Krajobrazowy o powierzchni 10.915 ha z otuliną o powierzchni 12.859 ha,
• Kozubowski Park Krajobrazowy o powierzchni 6.613 ha z otuliną o powierzchni 6.036 ha.

Parki Krajobrazowe zajmują obszar dorzecza środkowej i dolnej Nidy. Pod względem fizyczno - geograficznym położone są w południowej części Wyżyny Małopolskiej, w makroregionie Niecki Nidziańskiej i obejmują następujące mezoregiony: Dolinę Nidy, Garb Pińczowski, Garb Wodzisławski, północną część Płaskowyżu Proszowickiego, południowe fragmenty Płaskowyżu Jędrzejowskiego, zachodnią część Niecki Soleckiej oraz fragment Niecki Połanieckiej. W niewielkiej części obejmują również mezoregion Pogórza Szydłowskiego, należący do makroregionu Wyżyny Kieleckiej.

Dominantą Parków jest dolina rzeki Nidy, która na tym obszarze tworzy liczne meandry i starorzecza. Na prawym brzegu Nidy rozciągają się rozlegle obszary lessowe Garbu Wodzisławskiego i Płaskowyżu Proszowickiego.

Unikalne krajobrazy terenu parków związane są z powierzchniowym występowaniem pokładów gipsu, stanowiącym podłoże rzeźby krasowej, z jaskiniami, wywierzyskami, ponorami, wertebami, ślepymi dolinkami. Z obecnością w podłożu gipsów wiąże się również występowanie wód siarczanych. Charakterystycznym elementem terenu parków, wyróżniającym go również spośród innych regionów Polski są malownicze murawy kserotermiczne porastające nasłonecznione wapienne i gipsowe wzgórza.

Obszar ten skupia najcenniejsze i najbardziej charakterystyczne elementy przyrodnicze i krajobrazowe Niecki Nidziańskiej. Znajduje się tu większość chronionych na terenie Niecki obiektów przyrodniczych (12 rezerwatów, 48 pomników przyrody, 3 stanowiska dokumentacyjne, 6 użytków ekologicznych), liczne stanowiska roślin i zwierząt chronionych i zagrożonych wyginięciem, a także interesujące zabytki architektury, sztuki ludowej, stanowiska archeologiczne, zespoły urbanistyczne.

Ważnym elementem krajobrazu kulturowego jest ponad 100 przydrożnych kapliczek, krzyży i świątków z XIX i początku XX wieku wykonanych z wapienia litotamniowego, zwanego „pińczowskim”. Usytuowane są przy skrzyżowaniach dróg, na terenach osadniczych oraz wśród pól.